Samoobrona

Tai Chi Chuan jest doskonałą sztuką samoobrony. Było nią już w czasach, gdy umiejętność ta zapewniała przeżycie. Style mało skuteczne były w owych czasach wypierane przez techniki najbardziej skuteczne. Tai Chi Chuan zapisało się w kartach historii jako idealna sztuka samoobrony i trwanie jej do dnia dzisiejszego świadczy o dużym potencjale.

Dawni Mistrzowie byli niepokonani, a ich energia odrzucała przeciwników na duże odległości. Wielu z nich było ochroniarzami wysoko postawionych urzędników, a także stróżami karawan przewożących cenne rzeczy. Dopiero po wprowadzeniu broni palnej sztuka walki wręcz zmieniła swe zastosowanie. Stała się sztuką samoobrony, dzięki której możemy skutecznie wyjść z opresji. Jednocześnie dzięki treningowi doprowadzamy naszą energię wewnętrzną do silnej aktywacji, czyniąc adepta silnymi.

Charakterystyczną cechą Tai Chi Chuan jest miękkość i uległość. Pełnię możliwości otrzymujemy dopiero po doprowadzeniu ciała do skrajnej delikatności i wrażliwości. Do opanowania tych technik potrzeba wiele czasu i  zaangażowania. Dlatego Tai Chi nie jest sztuką dla tych, którzy chcą szybko nauczyć się walczyć. Potrzeba wiele lat, by zrozumieć sposób samoobrony w Tai Chi Chuan. 

Rdzeń mięśni jest głównym motorem do wysyłania potężnej energii Jin od stóp, przez kręgosłup do rąk. W rezultacie, z biegiem czasu, osiąga się siłę określaną jako „Iron In Cotton”. Zjawisko to daje szybkość i wrażliwość w rękach i ramionach. Jest to klucz do udanego wykorzystania Tai Chi Chuan w samoobronie.

W formie Tai Chi każdy ruch jest wzorem do wielu aplikacji bojowych. Nauka daje niezliczone możliwości obronne, ponieważ każdy ruch można wykorzystać na wiele sposobów. Cenną cechą Tai Chi w sztuce walki jest prostota ruchu i bezpośredniość ciosów. Nie ma tu miejsca na niepotrzebne warianty ruchowe. Głównym celem jest prosta i skuteczna technika, dostosowana do realnej sytuacji.